من تو شهر غریب تنهایی زندگی میکنم ، فاصله محل کارم تا خونه ای که گرفتم،پیاده حدود نیم ساعت هست
مسیرش هم طوریه که کم تاکسی رد میشه
امروز توی خیابون حدود نیم ساعت منتظر موندم تا تاکسی پیدا کردم و خیلی دیرم شد
بعدش داشتم با بابام تلفنی حرف میزد م،باهاش درد و دل کردم که مسیرم خیلی دوره و مشکلاتم زیاده ،برگشته میگه خب چرا پیاده نمیری سر کار 💔
خیلی دلم شکست ، حداقل کاش به ظاهر هم که شده باهام همدردی میکرد
پول که ندارن برام کاری کنن ولی کاش حداقل اینطوری ناراحتم نکنن